Aby wyposażyć uczniów w umiejętność skutecznej weryfikacji treści, warto przekazać im podstawowy schemat kontrolny, który pozwala na szybką ocenę wiarygodności informacji. Zgodnie ze źródłami, schemat ten opiera się na pięciu kluczowych pytaniach:
- Kto jest autorem? (Czy jest to osoba o sprawdzonych kompetencjach w danym temacie?).
- Skąd pochodzi informacja? (Czy źródło jest znane i rzetelne, czy może jest to nieweryfikowalna instytucja o naukowo brzmiącej nazwie?).
- Czy inne źródła to potwierdzają? (Czy informacja pojawia się w różnych niezależnych mediach, czy jest odosobnionym przypadkiem?).
- Jakie emocje wywołuje treść? (Czy tekst celowo szokuje i wywołuje złość lub strach?).
- Czy mogę to sprawdzić? (Czy w tekście znajdują się linki do badań, raportów lub aktów prawnych?).
Sygnały ostrzegawcze w tekście i mediach społecznościowych
Uczniowie powinni zwracać uwagę na konkretne elementy, które często towarzyszą dezinformacji:
- Nagłówki typu clickbait: Stosowanie sensacyjnych słów, takich jak „szok”, „alarm”, „natychmiast”.
- Błędy w danych: Brak daty publikacji, brak autora lub powoływanie się na anonimowych „ekspertów”.
- Uogólnienia: Używanie kategorycznych sformułowań typu „wszyscy”, „zawsze”, „nikt nie mówi”.
- Presja czasu: Komunikaty w mediach społecznościowych typu „udostępnij, zanim usuną”.
Weryfikacja wizualna
W przypadku obrazów i grafik uczniowie powinni stosować następujące kryteria kontrolne:
- Sprawdzenie, czy zdjęcie posiada podpis i wskazane źródło.
- Analiza wykresów pod kątem opisanych osi i konkretnych danych (fałszywe wykresy często ich nie posiadają).
- Zadawanie pytania: czy obraz na pewno pasuje do treści, czy tylko ma za zadanie wzmocnić przekaz emocjonalny?.
Zasada „Zatrzymaj emocje”
Przed podjęciem jakiejkolwiek aktywności (np. udostępnieniem posta), uczeń powinien przejść przez prosty proces autorefleksji:
- Zidentyfikuj emocję: Czy czuję strach, niepokój lub złość po przeczytaniu tego tekstu?.
- Wskaż przyczynę: Które słowa lub obrazy tak silnie na mnie zadziałały?.
- Zatrzymaj się: Zrozum, że silne emocje utrudniają racjonalną ocenę i sprzyjają pochopnemu powielaniu nieprawdy.
Najważniejszą zasadą, którą warto wpoić uczniom jako pierwszy krok weryfikacji, jest sprawdzenie źródła przed jakąkolwiek reakcją. Każdy odbiorca powinien dążyć do tego, by zamiast powielać emocjonalne komunikaty, zadawać pytania o ich kontekst i intencje nadawcy.
Praktyczne ćwiczenia, które pomagają uczniom rozwijać umiejętność krytycznego myślenia oraz weryfikacji źródeł.
Oto proste propozycje ćwiczeń oparte na udostępnionych materiałach:
1. Wspólna analiza artykułu (Krytyczne czytanie)
To ćwiczenie uczy analizy, argumentowania oraz selekcji informacji. Nauczyciel prezentuje uczniom tekst (np. o szkodliwości smartfonów) i prosi o wskazanie co najmniej trzech elementów świadczących o dezinformacji. W trakcie analizy uczniowie powinni szukać:
- Braku autora i konkretnej daty publikacji.
- Braku linków do oryginalnych badań, raportów lub aktów prawnych.
- Stosowania ogólnych sformułowań, takich jak „eksperci alarmują” lub „naukowcy apelują”, bez podania nazwisk.
- Nazw instytucji, które brzmią naukowo, ale są trudne do zweryfikowania (np. „Europejskie Centrum Badań Edukacyjnych”).
- Języka alarmistycznego, używającego słów takich jak „jednoznacznie” czy „natychmiast”.

2. Klasyfikacja zdań: Prawda, Opinia czy Manipulacja (P-O-M)
Celem tego ćwiczenia jest nauka odróżniania faktów od subiektywnych ocen i prób manipulacji. Uczniowie otrzymują listę zdań i przypisują im odpowiednią kategorię:
- P – Prawda (Fakt): Zjawisko możliwe do sprawdzenia i potwierdzone badaniami (np. „Media społecznościowe wpływają na czas wolny”).
- O – Opinia: Subiektywna ocena, często pozbawiona konkretnych danych (np. „Młodzież spędza zdecydowanie za dużo czasu w sieci”).
- M – Manipulacja: Treść wykorzystująca język emocjonalny, sugestie lub powołująca się na nieistniejące dane (np. „Smartfony niszczą zdolność logicznego myślenia” – bez wskazania źródła).

3. Ćwiczenie „Zatrzymaj emocje”
To zadanie ma na celu uświadomienie uczniom, jak emocje wpływają na odbiór treści. Nauczyciel przedstawia emocjonalny post z mediów społecznościowych (np. z nagłówkiem „ALARM!!!!” i prośbą o udostępnienie, „zanim usuną”). Uczniowie odpowiadają na pytania:
- Jakie emocje wywołuje ten tekst (np. strach, złość)?.
- Które konkretne słowa (np. „dramatycznie”, „nie potrafią myśleć”) najsilniej na nie wpływają?.
- Czy te emocje pomagają w ocenie wiarygodności, czy ją utrudniają?.

4. Weryfikacja wizualna i mediów społecznościowych
Nauczyciel może przygotować grafikę lub post do analizy, prosząc uczniów o sprawdzenie:
- Czy obraz posiada podpis i źródło oraz czy pasuje do treści artykułu?.
- Czy wykresy mają opisane osie i dane?.
- Czy post w mediach społecznościowych nie wywiera presji czasu („udostępnij natychmiast”) i czy zamiast merytorycznych komentarzy posiada jedynie dużą liczbę emocjonalnych reakcji?.
Podstawowy schemat kontrolny dla ucznia
Jako podsumowanie ćwiczeń, warto przekazać uczniom pięć prostych pytań, które powinni zadać przy każdym nowym źródle:
- Kto jest autorem?.
- Skąd pochodzi informacja?.
- Czy inne źródła to potwierdzają?.
- Jakie emocje wywołuje treść?.
- Czy mogę to sprawdzić (linki, badania)?.

Stosowanie tych ćwiczeń pozwala uczniom zrozumieć, że popularność posta nie jest równoznaczna z wiarygodnością informacji, a pierwszym krokiem do prawdy jest zawsze sprawdzenie źródła.