Rok 1855. Luiza spędza każdą wolną chwilę w warsztacie garncarskim ojca. Praca z gliną jest jej pasją i dziewczyna nie widzi dla siebie innej przyszłości. Nie wie jeszcze, że wkrótce wszystko to, co kocha, zostanie jej odebrane. Epidemia cholery rujnuje marzenia Luizy. Po śmierci rodziców trafia do domu siostry i jej zamożnego męża Jana Wolskiego. Pomimo luksusów czuje się tam coraz bardziej nieszczęśliwa. W domu Wolskich pracuje Dorota. Ambitna kobieta szybko awansuje — najpierw jest mamką, później ochmistrzynią. Nie chce słyszeć o małżeństwie, do którego próbują nakłonić ją rodzice. Jej sprzeciw przynosi jednak tragiczne konsekwencje, a tajemnica, którą musi zachować, na zawsze naznaczy jej życie. (źródło opisu: bonito.pl).
