Zapowiedź piątego spotkania z teatrzykiem Kamishibai.

przez | Maj 4, 2020

Witam po raz piąty na spotkaniu z teatrzykiem Kamishibai.

Jak wspomniałam poprzednio, schyłek teatrzyku związany był z rozwojem prasy i telewizji. Ostatnim tradycyjnym opowiadaczem był pan TAKEMARU NOGATA – właściciel sklepu, w którym znajdowało się około 700 ilustracji wraz z tekstami.

Kamishibai nie zostało całkowicie zapomniane. Obecnie w Japonii odradza się jako forma teatrzyku ulicznego.

Propagowaniem idei kamishibai na świecie od lat zajmuje się Międzynarodowe Stowarzyszenie IKAJA z siedzibą w Tokio. Natomiast w zbiorach Międzynarodowego Muzeum MANGI w Kioto znajduje się największa kolekcja książek kamishibai.

W swojej wędrówce po świecie kamishibai trafiło do Europy w 70 latach XX wieku. Do Polski około 10 lat później. Należy wspomnieć, że Joanna Papuzińska po powrocie z Japonii opowiadała o teatrzyku, który oglądała w sąsiedzkich bibliotekach BUNKO. Były to małe placówki, których podstawą działalności były więzi rodzinne i relacje sąsiedzkie.

Forma papierowego teatru stopniowo zaczęła zjednywać sobie odbiorców w całym kraju. Niewątpliwie przyczyniły się do tego zalety takiej formy czytania.

  • Jest to forma małego spektaklu teatralnego, która rozwija i poszerza słownictwo.
  • Zabiera w podróż do magicznej krainy teatru i literatury jednocześnie.
  • Pobudza wyobraźnię, rozwija poczucie estetyki i wrażliwości na piękno.
  • Zachęca do tworzenia własnych historii, ustnych opowieści, graficznych ilustracji, alternatywnych zakończeń.
  • Usprawnia umiejętności językowe i narracyjne. Wzmacnia pewność siebie, przyzwyczaja do publicznych występów.
  • Jednoczesne obcowanie z ilustracją pozwala bardzo płynnie wprowadzić najmłodszych w świat literatury.
  • Rozwija wyobraźnię i zachęca do własnych poszukiwań.

Obecnie żyjemy w kulturze zmasowanych treści. Umysł małego dziecka nie jest w stanie wystarczająco szybko przetwarzać tak wielu informacji. Może to doprowadzić do zaburzeń w rozwoju psychofizycznym.

Teatrzyk Kamishibai jest alternatywą, która pozwala na chwilę wyciszenia, skupienia uwagi na pojedynczym elemencie. Ilustracje uzupełniają tekst, a jednocześnie ułatwiają odbiór i potęgują przeżycia związane z jego treścią.

Są obrazem nieruchomym, a więc pozwalają na dłuższą obserwację i dostrzeganie szczegółów. Prezentują wybrany fragment i dają możliwość na jego interpretację i tworzenie dalszego ciągu. Rozwijają wyobraźnię i kreatywność, a więc cechy osobowości potrzebne w dorosłym życiu.

A zatem sięgnijmy do teatrzyku Kamishibai.

Agnieszka Krzyczkowska

Biblioteka Pedagogiczna w Radomiu